Gdy samolot obniża lot nad archipelagiem Cyklady, z okien widać białe punkty domów rozsiane na tle głębokiego błękitu Morza Egejskiego. Po wylądowaniu na wyspie Mykonos uderza jaskrawe światło i zapach słonej morskiej bryzy, które od razu wprowadzają w rytm wyspiarskiego życia.
Chora to labirynt wąskich, krętych uliczek, gdzie białe ściany budynków kontrastują z intensywnie niebieskimi drzwiami i czerwonymi kwiatami bugenwilli. Spacer tutaj pozwala poczuć tradycyjną architekturę wyspy, która została zaprojektowana tak, by chronić mieszkańców przed silnymi wiatrami.
Mała Wenecja zachwyca rzędem kolorowych domów zbudowanych tuż nad brzegiem wody, o których fundamenty regularnie uderzają fale. To miejsce ma wyjątkową atmosferę, szczególnie gdy słońce zaczyna chować się za horyzontem, malując niebo odcieniami pomarańczu i różu.
Kato Milli to zabytkowe wiatraki stojące na wzgórzu, które są rozpoznawalnym symbolem wyspy widocznym już z oddali. Przez wieki służyły do mielenia zboża, a dziś przypominają o dawnej, rolniczej historii tego miejsca i oferują szeroki widok na port.
Panagia Paraportiani jest jednym z najciekawszych obiektów sakralnych, składającym się z pięciu połączonych ze sobą kościołów o asymetrycznych kształtach. Jej surowa, niemal rzeźbiarska forma i śnieżnobiała fasada sprawiają, że budowla wygląda inaczej w zależności od kąta padania promieni słonecznych.
Delos znajduje się w bliskim sąsiedztwie wyspy i jest dostępna podczas krótkiego rejsu statkiem. To niezamieszkane stanowisko archeologiczne, uznawane w mitologii za miejsce narodzin Apolla, pozwala dotknąć antycznych ruin i poczuć mistyczną energię dawnej cywilizacji.
Ano Mera stanowi spokojną alternatywę dla gwarnego wybrzeża, oferując wgląd w bardziej surowe i tradycyjne oblicze wyspy. W centralnej części tej wioski stoi klasztor Panagia Tourliani z ozdobną dzwonnicą i cennymi ikonostasami, które są świadectwem lokalnego kunsztu rzemieślniczego.